We make things visible since 2017

Pn - Pt - 08:00 - 15:00

Telefon

+48 797 854 302

Telefon
Masz pytanie?
Elementy sieci uzbrojenia terenu

Wykrywania elementów sieci uzbrojenia terenu to najbardziej popularny sposób wykorzystania pomiarów georadarowych. Pomiary realizowane są zwykle przed rozbudową sieci i mają na celu zlokalizowanie obiektów, których nie widać w dokumentacji projektowej. Powodem, dla którego wykrywanie rur i kabli stanowi tak dużą część prac związanych z badaniami GPR, jest zazwyczaj brak pełnych informacji na temat miejsca ich usytuowania. Dotyczy to zarówno ich położenia względem cech naziemnych, jak również głębokości. Wynika to najczęściej z braku dokumentacji, ze zmiany sytuacji terenowej (powstawania nowych zabudowań, które znacznie zmieniły punkty odniesienia użyte do zarejestrowania położenia), ze wcześniejszych, schematycznych przedstawień położenia lub z błędów w procesie transformacji z jednego układu współrzędnych na inny (np. układ 65 na 2000).

Drugą częścią równania jest zagrożenie dla zdrowia, życia lub komfortu ludzi, wynikające z ryzyka przecięcia kabla elektrycznego lub uszkodzenia rury doprowadzającej wodę lub odprowadzającej ścieki. Dlatego w większości krajów obowiązkowe jest zastosowanie jakiegoś narzędzia do lokalizacji elementów sieci uzbrojenia terenu przed rozkopaniem gruntu.

Zlokalizowana rura przy budynku ul. Heweliusza
Zlokalizowana rura przy budynku Wydziału Geoinżynierii przy ul. Heweliusza w Olsztynie

Dobra praktyka

W procesie lokalizacji obiektów sieci uzbrojenia terenu istnieją trzy okoliczności, które mogą być przyczyną problemów.
Pierwsza z nich wynika z konieczności przecięcia linii pomiarowej i osi lokalizowanego obiektu. Jeśli obie te linie są równoległe lub przecinają się pod bardzo małym kątem, poprawna identyfikacja obiektu może okazać się niemożliwa. Oznacza to, że pomiary georadarowe sieci uzbrojenia terenu wymagają więcej czasu, zwłaszcza na obszarach, gdzie rury i przewody leżą w różnych orientacjach. Pełen obraz takiego miejsca wymaga pomiaru w dwóch, prostopadłych do siebie kierunkach, co wydłuża czas pomiaru.

Drugim powodem jest ograniczona zdolność georadaru do rozróżniania sąsiadujących ze sobą mediów jako dwóch różnych obiektów. Jest to duży problem zwłaszcza w dzisiejszych czasach, gdy układanie rur i kabli jak najbliżej siebie jest bardzo powszechne. Sposobem na jego rozwiązanie jest zastosowanie anten o wyższych częstotliwościach (skutkuje to mniejszym zasięgiem) oraz rozsądnie wykorzystując lokalizator elektromagnetyczny obok GPR.

Trzeci problem wynika z markowania położenia rur i kabli w oparciu o obserwacje podczas wykonywania pomiarów. Pomijany jest etap przetwarzania danych, co może prowadzić do pominięcia obiektów, które były niewidoczne na ekranie.
Istnieje wiele powodów, dla których niektóre dany obiekt może być niewidoczny w czasie pomiarów. Może to być efekt przyćmienia silniejszym sygnałem, odbitym od sąsiadującej rury lub innego obiektu. Również warunki gruntowe mogą negatywnie wpłynąć na siłę sygnału odbitego. Do tego dochodzi jeszcze problem związany z pracą z ekranami podczas słonecznych dni lub w czasie deszczu.

Georadar vs. lokalizator elektromagnetyczny

Chociaż nie jest to jedyny sposób wykrywania rur i kabli, jest to kluczowe narzędzie, ponieważ lokalizatory elektromagnetyczne nie mogą być stosowane w każdych okolicznościach. W odróżnieniu od georadaru, nie działają one skutecznie w pobliżu podstacji elektrycznych i w przypadku lokalizowania rur z tworzywa sztucznego.

Contact Us

Telefon

+48 797 854 302

E-Mail

dariusz.tanajewski@uwm.edu.pl