We make things visible since 2017

Pn - Pt - 08:00 - 15:00

Telefon

+48 797 854 302

Telefon
Masz pytanie?
Stanowisko pomiarowe w Gruzji

Główną cechą stanowisk archeologicznych jest ich różnorodność. Obejmuje ona wszystko, od drobnych badań strukturalnych budynków, przez miejskie tereny przebudowy o różnej wielkości, badania terenów podmokłych na glebach organicznych, badania opuszczonych terenów wiejskich, a nawet badania na dużą skalę na obszarach otwartej wsi.
W przeszłości w archeologii korzystano głównie z innych metod geofizycznych tj. magnetometria i metoda oporowa. Dzisiaj jednak georadar coraz częściej bywa wykorzystywany do wykrywania i bezinwazyjnego badania stanowisk archeologicznych i obiektów historycznych.

Pomiary georadarowe na terenach katedry Bagrati, Kutaisi, Gruzja

Pomiary geordarowe – fakty…

Technologia pomiarów georadarowych może być skutecznym narzędziem w pracach archeologicznych. Georadar z powodzeniem był stosowany na stanowiskach archeologicznych, gdzie przedmiotem badań były różnorodne struktury archeologiczne, weryfikowane późniejszymi wykopaliskami. Obecne w gruncie starożytne grobowce, fundamenty domów mieszkalnych, fragmenty kamiennych murów, doły magazynowe i inne, różnorodne konstrukcje bardzo sprzyjają procesowi wykrywania obiektów za pomocą aparatury geordaraowej. Są one zazwyczaj przyczyną silnych kontrastów i mogą być łatwo wykrywane i mapowane.

…i mity.

Pomiary georadarowe wykorzystano w badaniach archeologicznych 45 lat temu. Archeolodzy wierzyli, że pojawiło się narzędzie, które rozwiąże ich problemy i pozwoli oszczędzić prac związanych z odkrywkami.

Na początku traktowano georadar jako narzędzie służące do prześwietlania gruntu na takiej samej zasadzie, co promieniowanie rentgenowskie. Ten mit pokutuje zresztą do dnia dzisiejszego. W niektórych produkcjach filmowych przedstawia się georadar jako narzędzie do precyzyjnego obrazowania trójwymiarowego szkieletów dinozaurów (i to tylko na podstawie pojedynczego pomiaru).

Również w Polsce mieliśmy niedawno przykład, gdzie niewiedza i nieznajomość ograniczeń technologii pomiarów geordarowych pozwalały wierzyć w odkrycie Złotym Pociągu. 

Z czasem archeolodzy zaczęli dostrzegać, że wyniki pomiarów georadarowych potrafią być zawodne. Czasami wyniki pomiarów testowych na stanowiskach znanych charakteryzowały się niewielką korelacją ze stanem faktycznym. Georadar postregany był również jako narzędzie, które nie jest w stanie wykryć obiektów na pierwszych 15-30 cm głębokości, z uwagi dużą moc fali powierzchniowej (fala odbita od powierzchni gruntu). Dodatkowo, wymówką dla pomiarów georadarowych jest gliniaste środowisko, które charakteryzuje się dużym współczynnikiem tłumienia fali elektromagnetycznej. 

Niektóre mity o GPR rozpowszechniały osoby pracujące z tą technologią. Wynikało to z braku dostępu do zaawansowanego oprogramowania, pozwalającego na eliminowanie niektórych ograniczeń. Szczególnie brak modułu do obrazowań 3D utrudniał prezentację i interpretację wyników. Również nieprawidłowe stosowanie lub pomijanie algorytmów filtrowania danych uniemożliwiało prawidłową ich interpretację.

Krypty grobowe zlokalizowane w zabytkowym kościele